Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

πες μου..

..τι θες να κανω τωρα; Να σε βλεπω να καθεσε μπροστα μου, θυμιζοντας μου όλα αυτα τα πράγματα, οταν εγω προσπαθησα τοσο σκληρα γαι να τα ξεχασω;



The things that I’ve loved, things that I’ve lost,
Things I’ve held sacred that I’ve dropped.
I won’t lie no more, you can bet;
I don’t want to learn what I’ll need to forget.

Τετάρτη 25 Μαΐου 2011

μια εικόνα








Τελικά τι ισχύει:
Μια εικόνα ειναι χίλιες λέξεις
ή μια εικόνα είναι μόνο μία απάτη;

Τρίτη 24 Μαΐου 2011

Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

Και καπως ετσι πέφτεις στα ναρκωτικά..




Το κεφάλι σου ειναι έτοιμο να σπάσει. Πρέπει να διαβάσεις.Πρέπει να κάνεις μια αθλια εργασια.Πρέπει να βρεις καινουριο σπιτι. Θες να ξεκόψεις από τους "φιλους" που σε καταστρέφουν. Πρέπει...Θέλεις...Πρέπει... Εισαι ενα βήμα από τα ναρκωτικα..
Κλείνεις τα μάτια σου..
ξυπνάς στις 2:39
Και διαβάζεις αυτό το μηνυμα:
"Όλα θα είμαι μια χαρα..ολα θα φτιάξουν.. Θα το δεις."
Δεν θέλω απλά τα πράγματα να φτιάξουν και να ειναι μια χαρά..Θέλω να είναι σωστά. Και φανταστικά. Και υπέροχα.Και εγωιστικά..Ακριβως όπως τα θέλω...ΤΩΡΑ!

-Εντάξει, προσγειώνομαι..-








Τρίτη 10 Μαΐου 2011

αξφρηςκδξ

ούτε να το περιγράψω δεν μπορω.
έχω χάσει και τις λέξεις.


υποθέτω ότι αυτό σημαίνει κάτι.
δεν είμαι σίγουρη για το τι θα κάνω μετά
ή ακόμα και άμα κάνω λάθος.

αλλά και πάλι πως θα ξέρω χωρίς να κάνω αυτό το λάθος;




.
.
.
...i can't.....

Τρίτη 3 Μαΐου 2011

Προκλήσεις.





Θα το κάνω.
Είμαι περήφανη που κάνω αυτό το βήμα.

Η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι
αλλά ελπίζω.

Δέχομαι την πρόκληση.

Πέμπτη 28 Απριλίου 2011

Dear,

Πρέπει πάντα να θυμίζω στον εαυτό μου ότι:
Δεν μπορώ να ελέγχω τις πράξεις κάποιων ανθρώπων ή ακόμα και του κόσμου όλου.
Δεν μπορώ να μαι υπεύθυνη για το τι λένε, τι κάνουν ή τι δεν κάνουν.
Μπορώ μόνο να ελέγχω τις δικές μου πράξεις και αντιδράσεις. Ειμαι υπεύθυνη μόνο για τον εαυτό μου, για τα ουσιαστικά, ρήματα, επίθετα που χρησιμοποιώ ΕΓΩ.

Γιατί ειναι τόσο δύσκολο να ακολουθήσω την δική μου συμβουλή;

Αλλα ορκίζομαι, ώρες ώρες κάποιοι άνθρωποι με βγαζουν απ τα ρουχα μου. Θέλω να φωνάξω,να ουρλιάξω, να τους πατήσω κλοτσιά στα μούτρα. Τις περισσότερες φορές αρκούμαι σ ένα βλέμα που τα λέει όλα αυτά..

Μια μέρα ομως θα ξεχάσω τους τρόπους μου................................................. και αυτό θα πονέσει...ΠΟΛΥ.